سلام!
سلامی به روشنی آفتاب صبح
که زردی اش به دانه های گندم
به انبوه دانه های ذرت ماند
سلامی به سبزی چمن،به سبزی درخت
که بوی خوشش،به جریان زندگی ماند
سلامی پر کشش،جذاب
همچون سلام یار
که رخ اش را دلبرانه تر کند
همان سلام
که عاشق اش را قلندرکند
سلامی پر مهر
همچون سلام یک کودک
گاه اشک آلود،پربغض
که نی نی کوچک چشمانش دریاست
وگاه با لبخند
که دل سنگ من بر فناست!
سلام!
سلامی پرازهرآنچه که تو خواهی
هرچند آن چه که تو خواهی
ازکجایابم؟
اما دانی بهترین سلام کدام است؟
همان سلام که فریاد کنی:
های سلام ای دوست!
